رفیق من … سنگ صبور غمهام … به دیدنم بیا که خیلی‌ تنهام

Rafighe man … sange saboor ghamham … be didanam bia ke kheili tanham … This song is deeply attached to its movie that without any single of them the other would simply have no life on its own!

مانند داستان لیلی و مجنون که بدون هر کدوم از اونها کل داستان، اون همه عشق و عاشقی وجود نداشت. این دو چیز انقد به هم وابسته هستند

… What i meant is that, these two pieces of art; The Movie and its sound track (specially Sang-e Sabor track) are so well put together that we could confidently say that the sound-track just catapulted the movie up to some elite elevations in Iran’s history of cinema. If you have not watched the movie (Ali Santoori), I strongly recommend it. Because, if u do not watch this movie, you are going to miss out on a magnificent piece of Iran’s history. This movie was a great turning point for the career of both movie stars Bahram Radan and co-star Golshifteh Farahani, as well as the singer/songwriter Mohsen Chavoshi’s pop-star status.

Ali Santoori Golshifteh Farahani & Bahram Radan

I have no idea where these guys come from who makes the music, whethere they are in Iran or outside. But they have got a super fresh sharp tone. I really like their music. Very chill!!!! … the lyrics is jow-dropping at some points!!! and the fake ACCENTS!!! wow!

What you guys think?!

PLEASE COME BACK FOR OUR WEEKLY SONGS!

This one may already belong to another category like “Deep Songs”, “Eshgh”, or other, but the START of dariush in this song is so CHILL that you cannot miss this on the chill songs … and the lyrics are so chill … when i got lost during the night (name of the song) … enjoy it!

What you guys think?!

PLEASE COME BACK HERE FOR THE REST OF TOP 10 SONGS!

{{ See other songs on the list here }}

.

http://ravanbach.com/wld/episode_03/

http://ravanbach.com/wld/episode_02/

http://ravanbach.com/wld/episode_01/

زندگی‌ صحنهٔ یکتای هنرمندی ماست … هر کسی‌ نغمهٔ خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته بجاست، خرّم آن‌ نغمه که مردم بسپارند به یاد

http://www.jalehesfahani.com

Known to some as “Soltan-e Gham”, but I call him Hazrat-e Dariush. No doubt that he is going to go down as top ten all time Persian Singers. Words can not describe, how me and millions of other fans feel about his music, and his character … He has been loved by 3 generations so far, and it seems there is no stopping in him. I hope my kids would appreciate his music, specially his lyrics some day. No doubt his music is the result of a group of elite music producers in Iran’s modern era music. So many names from poets, to song writer, to musicians to mention, that without them Dariush would not be Hazrat-e Dariush today to me and many beloved fans worldwide.

Amaan Az … is one of my favorite songs by him, because, it is different. The very first time I listened to this song was driving close to “Meydoun Mohseni” in a white BMW 520i (1976) – cassette player.

It has a fresh taste to it. This song is so chill and holistically deep LIKE a fresh leaf of “REYHOUN” on the table next to masto khiar and kabab. haha … He sounds like a caring dad in this song. I love him!!!

What you guys think?!

PLEASE COME BACK HERE FOR THE REST OF TOP 10 SONGS!

{{ See other songs on the list here }}

.

ديد کش دور به انجام رسيد
آفتابش به لب بام رسيد

بايد از هستي دل بر گيرد
ره سوي کشور ديگر گيرد

خواست تا چاره ناچار کند
دارويي جويد و در کار کند

صبحگاهي ز پي چاره کار
گشت بر باد سبک سير سوار

گله کاهنگ چرا داشت به دشت
ناگه از وحشت پر ولوله گشت

و ان شبان بيم زده، دل نگران
شد پي بره‌ نوزاد دوان

کبک در دامن خاري آويخت
مار پيچيد و به سوراخ گريخت

آهو استاد و نگه کرد و رميد
دشت را خط غباري بکشيد

ليک صياد سر ديگر داشت
صيد را فارغ و آزاد گذاشت

چاره مرگ نه کاريست حقير
زنده را دل نشود از جان سير

صيد هر روزه به چنگ آمد زود
مگر آن روز که صياد نبود

آشيان داشت در آن دامن دشت
زاغکي زشت و بد اندام و پلشت

سنگها از کف طفلان خورده
جان ز صد گونه بلا در برده

سال‌ها زيسته افزون زشمار
شکم آکنده ز گند و مردار

با تو امروز مرا کار افتاد

مشکلي دارم اگر بگشايی
بکنم آنچه تو مي‌فرمیاي

گفت: ما بنده درگاه توایم
تا که هستيم هوا خواه توايم

بنده آماده بود فرمان چيست؟
جان به راه تو سپارم، جان چيست؟

دل چو در خدمت تو شاد کنم
ننگم آيد که زجان ياد کنم

اين همه گفت ولي در دل خويش
گفتگويي دگر آورد به پيش

کاين ستمکار قوي پنجه کنون
از نيازست چنين زار و زبون

ليک ناگه چو غضبناک شود
زو حساب من و جان پاک شود

دوستي را چو نباشد بنياد
حزم را بايدت از دست نداد

در دل خويش چو اين راي گزيد
پر زد و دور ترک جاي گزيد

زار و افسرده چنين گفت عقاب
که مرا عمر حبابیست بر آب

راست است اين که مرا تيز پرست
ليک پرواز زمان تيز تر است

من گذشتم به شتاب از در و دشت
به شتاب ايام از من بگذشت

ارچه از عمر دل سيري نيست
مرگ مي‌آيد و تدبيري نيست

من و اين شهپر و اين شوکت و جاه
عمرم از چيست بدين حد کوتاه؟

تو بدين قامت و بال ناساز
به چه فن يافته‌اي عمر دراز؟

پدرم از پدر خويش شنيد
که يکي زاغ سيه روي پليد

با دو صد حيله به هنگام شکار
صد ره از چنگش کردست فرار

پدرم نيز به تو دست نيافت
تا به منزلگه جاويد شتافت

ليک هنگام دم باز پسين
چون تو بر شاخ شدي جايگزين

از سر حسرت با من فرمود
کاين همان زاغ پليدست که بود

عمر من نيز به يغما رفته است
يک گل از صد گل تو نشکفته است

چيست سرمايه اين عمر دراز؟
رازي اينجاست تو بگشا اين راز

زاغ گفت : گر تو درين تدبيری
عهد کن تا سخنم بپذيري

عمرتان گر که پذيرد کم و کاست
ديگران را چه گنه کاين ز شماست

زآسمان هيچ نياييد فرود
آخر از اين همه پرواز چه سود؟

پدر من که پس از سيصد و اند
کان اندرز بد و دانش و پند

بارها گفت که بر چرخ اثير
بادها راست فراوان تاثير

بادها کز زبر خاک وزند
تن و جان را نرسانند گزند

هر چه از خاک شوي بالاتر
باد را بيش گزندست و ضرر

تا به جايي که بر اوج افلاک
آيت مرگ شود پيک هلاک

ما از آن سال بسي يافته‌ايم
کز بلندي رخ بر تافته‌ايم

زاغ را ميل کند دل به نشيب
عمر بسيارش از آن گشته نصيب

ديگر اين خاصيت مردار است
عمر مردار خوران بسيار است

گند و مردار بهين درمانست
چاره رنج تو زان آسانست

خيز و زين بيش ره چرخ مپوی
طعمه خويش بر افلاک مجوي

آسمان جايگهي سخت نکوست
به از آن کنج حياط و لب جوست

من که بس نکته نيکو دانم
راه هر برزن و هر کو دانم

آشيان در پس باغي دارم
وندر آن باغ سراغي دارم

خوان گسترده الواني هست
خوردني‌های فراوانی هست

آنچه زان زاغ و را داد سرا
گند زاري بود اندر پس باغ

بوي بد رفته از آن تا ره دور
معدن پشّه، مقام زنبور

نفرتش گشته بلاي دل و جان
سوزش و کوري دو ديده از آن

آن دو همراه رسيدند از راه
زاغ بر سفره خود کرد نگاه

گفت :خواني که چنين الوانست
لايق حضرت اين مهمانست

مي‌کنم شکر که درويش نيم
خجل از ما حضر خويش نيم

گفت و بنشست و بخورد از آن گند
تا بياموزد از و مهمان پند

عمر در اوج فلک برده به سر
دم زده در نفس باد سحر

ابر را ديده به زير پر خويش
حيوان را همه فرمانبر خويش

بارها آمده شادان ز سفر
به رهش بسته فلک طاق ظفر

سينه کبک و تذرو و تيهو
تازه و گرم شده طعمه او

اينک افتاده بر اين لاشه و گند
بايد از زاغ بياموزد پند؟

بوي گندش دل و جان تافته بود
حال بيماري دق يافته بود

گيج شد، بست دمي ديده خويش
دلش از نفرت و بيزاري ريش

يادش آمد که بر آن اوج سپهر
هست پيروزي و زيبايي و مهر

فرّ و آزادي و فتح و ظفرست
نفس خرّم باد سحرست

ديده بگشود و به هر سو نگريست
ديد گردش اثري زينها نيست

آنچه بود از همه سو خواري بود
وحشت و نفرت و بيزاري بود

بال بر هم زد و برجست از جا
گفت : کاي يار ببخشاي مرا

سال‌ها باش و بدين عيش بناز
تو و مردار تو عمر دراز

من نيم در خور اين مهمانی
گند و مردار ترا ارزاني

گر بر اوج فلکم بايد مرد
عمر در گند به سر نتوان برد

شهپر شاه هوا اوج گرفت
زاغ را ديده بر او مانده شگفت

رفت و بالا شد و بالاتر شد
راست با مهر فلک همسر شد

لحظه‌‌اي چند بر اين لوح کبود
نقطه‌اي بود و سپس هيچ نبود

- دکتر پرويز ناتل خانلري